اصفهان، ديگر ميدان مين نيست؟!
معاونت بهداشتي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان خواستار برخورد قانوني با نويسنده بينام و نشان! گزارش «وجود آلودگي در آبهاي اصفهان» شد.
معاونت بهداشتي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان با ارسال شكوائيهاي (بخوانيد افترانامه یا دروغنامه) به سازمان ارشاد اسلامي استان اصفهان !! از تيتر گزارش «وجود آلودگي در آبهاي اصفهان» انتقاد و با كذب خطاب كردن اين گزارش تحليلي خواستار برخورد قانوني با نويسنده اين مطلب شد و در اين خصوص توضحياتي ارائه كرد.
متن اين شكوائيه به شرح زير است:
ماهنامه پزشكي اجتماعي زندگي سالم، مدعي برخورداري از كادر علمي و اجرايي كه خود را به عنوان متخصصين اين مملكت و مسئول پاسخگويي به سؤالات گوناگون مطروحه از جانب اذهان مشوش مردم ميداند، در اولين شماره (مرداد- شهريور 1385) و در بدو فعاليت خود به لحاظ عدم آگاهيهاي علمي و فني خود موجب تشتت آراء و تشويش اذهان عمومي گشته است.
- وجود آلودگيدر آبهاي اصفهان تيتر درشت جلد مجله و پرداختن به موضوع بدون مشخص نمودن اين مهم كه منظور از آلودگي آبهاي اصفهان كدام است؟ آيا منظور آلودگي آب شرب شهر اصفهان و شهرستانهاي مجاور يا منظور آلودگي آب رودخانه زايندهرود و ساير آبها ميباشد.
- در همين رابطه با استفاده از اظهارات دكتر فاطمه واعظ جوادي، رياست سازمان حفاظت محيط زيست مبني بر تأكيد آلودگي در آبهاي اصفهان مجدداً با عدم شفافسازي موجب به تخطئه انداختن افكار عمومي شده است.
- با توجه به اين كه در تهيه اين خبر از نظرات يك كارشناس امور آب استفاده شده است به نظر ميرسد يك كارشناس امور آب با تخصص ويژه خود بايد تفاوت آلودگي آبهاي اصفهان را از آب شرب اصفهان بداند.
- بنابر نقل قول از همان كارشناس امور آب كه نام و سمتش ذكر نشده است وضعيت كنوني منابع آبهاي سطحي، زيرزميني استان نگرانكننده بوده و ورود آلايندههاي ميكروبي، شيميايي، حرارتي را به بالادست رودخانه زايندهرود و محل آبگيري درياچه سد زايندهرود و تصفيهخانه باباشيخعلي مسلم دانسته و مجدداً اين موضوع را به طور ناصحيح، غيرعلمي و غيرشفاف به چگونگي وضعيت بهداشتي آبهاي شرب استان مرتبط نموده است.
- بنابر اظهارات اين كارشناس امور آب، آب چاههاي فلمن، آلوده به ميكروبهاي بيماريزاي مدفوعي، بيمارستاني، فلزات سنگين و ساير مواد شيميايي بوده و با توجه به تغذيه شبكه توزيع شهري در مواقع كم آبي، وجود اين قبيل آلودگي را نگرانكننده دانسته است. همچنين مكرر به آلودگي منابع تأمين آب اشاره نموده است، اگر منظور منابع تأمين آب شرب ميباشد، اين كارشناس متخصص در امور آب به استناد كدام آزمايشات، نتايج و بررسيهاي اينگونه صريح در مورد وضعيت بهداشتي آب چاههاي فلمن و منابع تأمين آب شرب قضاوت نموده است.
- آيا مطرح نمودن غيرعلمي، فني شيوع بيماريهايي از قبيل ام اس، نارسائيهاي كبدي، انواع سرطانها بنابر قول نگارنده ناشي از آلايندههاي زيست محيطي و پرداختن به بحث عنان گسيخته آلودگي آبها كه خود نگارنده هنوز تفاوت آلودگي آب شرب را از آلودگي ساير آبها نميداند موجب ايجاد رعب و وحشت در جامعه نميشود.
- جامعه فرهنگي كه خود اينگونه غيرعلمي، غيركارشناسانه، غيرفني، و ناآگاهانه به مهمترين مسائل تخصصي، علمي جامعه پرداخته و اينگونه جو متشنج و وهمانگيز در نظر عموم ايجاد مينمايد چگونه خود را مسئول پاسخگويي به سؤالات گوناگون مطروحه از جانب مردم ميداند.
- كدام واقعيت علمي و فني اينگونه به ارزيابي مشكلات جامعه ميپردازد.
- عليهذا عليرغم تمام اتهامات وارد شده در خصوص آلودگي آبهاي اصفهان كه روشن نيست دقيقاً منظور نگارنده آب شرب بوده يا ساير آبها، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي به منظور حفظ سلامت بهداشتي مردم كيفيت آب آشاميدني عمومي را از نقطه آبگير تا مصرف تحت نظارت مستمر قرار ميدهد. و آلوده نمودن آبهاي جاري زايندهرود موضوعي است فرهنگي، اجتماعي كه دغدغه تمام دستگاههاي دلسوز استان از قبيل بهداشت و محيط زيست و... بوده كه اميد است با برنامهريزي دستگاههاي ذيربط روز به روز وضع بهتري پيدا نمايد.
- و در اين راستا مركز بهداشت استان اصفهان و شهرستانها كليه منابع تأمين آب اعم از خروجي تصفيهخانه آب اصفهان، مسير انتقال آب به شهر اصفهان، چاههاي فلمن و كليه شبكههاي توزيع آب آشاميدني را به طور مداوم تحت كنترل بهداشتي (كلرسنجي، نمونهبرداري ميكروبي و شيميايي) قرار ميدهد.
- نتايج حاصل از انجام آزمايشات باكتريولوژيك، شيميايي و كلرسنجيهاي به عمل آمده حاكي از سلامت آب آشاميدني استان اصفهان ميباشد.
توضيحات مجله «زندگي سالم»:
1- متأسفانه در سالهاي اخير هتك حرمت به مقدسات و ارزشها راحت و قابل تحمل ولي انتقاد سازنده و مستند و مستدل از عملكرد متوليان حفظ سلامت مردم ناصواب و كارشناسان منتقد تحت شديدترين تحريمها و تهمتها قرار ميگيرند! در صورتيكه در حكومت ديني بايد انتقادكنندگان دلسوز و منطقي تحت حمايت و تشويق قرار گرفته تا اصلاحات واقعي در سازمانهاي دولتي به منصه ظهور گذاشته شود زيرا هيچيك از سازمانهاي بازرسي و نظارتي كشور به اندازه كارشناسان مجرب يك سازمان يا وزارت قادر به تشخيص كجرويها و نواقص و سوء مديريتها نميباشند.
2- در شرايطي كه متأسفانه بدليل عدم اعتقاد و باور بعضي از مديران و مسئولين بهداشتي استان به رعايت مسائل و موازين بهداشتي، بعضي از مراكز بهداشت شهري فاقد آب آشاميدني و سيستم فاضلاب بهداشتي و سالم است و حداقل ضوابط بهداشتي از نظر تسهيلات و تأسيسات بهداشتي در آنها رعايت نميشود و حتي مسئولين آموزش بهداشت به مردم، ابتداييترين موازين بهداشتي را رعايت نكرده و حتي در ساختمانهاي اداري و ساعات اداري و يا در اتومبيلهاي دولتي در ملاء عام اقدام به دود كردن سيگار مينمايند در حاليكه برچسب استعمال دخانيات براي سلامت مضر است بر روي شيشه اتومبيل در مقابل چشم آنها الصاق گرديده است؛ معاونت بهداشتي استان، دلسوزان جامعه مطبوعاتي كشور و كارشناسان مجرب و متعهد بهداشتي را مورد اتهام قرار ميدهد و اينگونه به ارزيابي ماهنامه پزشكي اجتماعي «زندگي سالم» ميپردازد و كارشناس مركز بهداشت استان را مسئول پاسخگوئي به سؤالات گوناگون مطروحه از جانب مردم در خصوص آلودگي آبهاي اصفهان ميداند!!؟
3- براي ما بسي شگفتي است اين معاونت كه خود را در جايگاه شاكي قرار داده است و اينگونه به اين نشريه افترا ميزند، اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامي را با عنوان سازمان ارشاد اسلامي خطاب قرار ميدهد و هنوز از اين نكته كه هر گزارش تحليلي در مطبوعهاي بدون نام و نشان نويسنده چاپ ميشود، موضع رسمي آن نشريه خواهد بود و نويسنده يا نويسندگان، هيچ مسئوليتي در قبال مطالب منتشره نخواهند داشت، بياطلاع است.
4- معاونت بهداشتی استان با اشاره به بی اطلاعی کامل نویسنده « مطلب وجود آلودگی در آبهای اصفهان» غرض از نوشتن آن را سوئ استفاده از مردم شریف و زحمتکش اصفهان و مغشوش کردن افکار عمومی می داند و اینگونه دلسوزان جامعه مطبوعاتی و کارشناسان بهداشتی که در راستای حفظ سلامت شهروندان اقدام به بیان حقایق و مشکلات و ارائه راهکارها می نمایند، مورد اتهام و تهدید به تعقیب قضایی می نماید!!؟
اولا:ً گزارش «وجود آلودگی در آبهای اصفهان» برگرفته از نظرات کارشناسان مجرب و متعهد آن معاونت بوده و مطالب مندرج در آن نشان دهنده اطلاع کامل نویسنده آن میباشد و این مجله به لحاظ ایجاد جو خفقان و تهدید پرسنل شریف و زحمتکش معاونت بهداشتی استان بر عدم ارائه اطلاعات به خبرنگار این نشریه از ذکر اسامی آنها معذور است.
ثانیاً: نظر به تخصصی بودن این نشریه، هدف از چاپ این گزارش در شماره اول ماهنامه پزشکی اجتماعی زندگی سالم صرفاً اطلاع رسانی صحیح و شفاف در خصوص سلامت آب اصفهان بوده است و اتهام تشویش اذهان عمومی، تخطئه افکار عمومی و کسب منافع مادی، کذب محض است و قابل پیگیری قضایی!
ثالثا:ً نحوۀ انتخاب تیتر مطالب روی نحوه انتخاب تیتر مطالب روی جلد مجله صرفاً به لحاظ اهمیّت موضوع سلامت آب اصفهان بوده و به هیچ عنوان این نشریه قصد فروش بیشتر را نداشته بلکه برخلاف شمار زیاد رسانه های نوشتاری که همچون زورقهایی در ساحل آرام پهلو گرفته و چشم بر واقعیتهای موجود بسته و تنها به منافع آنی خود می اندیشند، عمل نموده است. از طرفی، دخالت بی جای معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در نحوه انتخاب تیتر مطالب روی جلد مجله زندگی سالم (شماره 1) و هدف کسب منافع مادی و فروش بیشتر مجله مصداق بارز نشر اکاذیب و توهین مستقیم به گردانندگان ماهنامه پزشکی اجتماعی زندگی سالم بوده و لازم است در یک دادگاه صالحه به ادعای آن معاونت رسیدگی گردد!
5- وجود آلودگی در آبهای اصفهان به این علت تیتر درشت جلد مجله بوده است که شیوع چشمگیر بیماریهایی از قبیل MS، نارسائیهای کبدی، انواع سرطانها و بسیاری بیماریهای ناشناخته طی سالهای اخیر در استان اصفهان، علت آلاینده های زیست محیطی و از جمله آلودگی آب داشته است. مجله زندگی سالم به درستی در گزارش وجود آلودگی در آبهای اصفهان در شماره یک خود (مرداد - شهریور 1385) و درهمان جا که کارشناس امور آب اصفهان استفاده از منابع زیرزمینی (چاه های آب فلمن ) به جهت افزایش بیش از حد جمعیت شهر اصفهان و نیاز به مصرف بالای آب در فصول گرم سال و مواقع کم آبی بصورتی که در شهر اصفهان حدود یک سوم آب توسط چاه ها و دو سوم آن توسّط آبهای سطحی (زاینده رود) تأمین میشود را موجبات نگرانی پزشکان و کارشناسان بهداشتی میداند و آنجایی که وی تصریح میکند که ورود فاضلاب برخی مناطق مسکونی که شبکه جمعآوری فاضلاب ندارند و کارخانجات موجب آلودگی آبهای پائین دست زاینده رود و محل جانمایی چاه های آب فلمن میگردد واز ورود آب فاضلاب زاینده رود که آلوده به میکروبهای بیماریزای مدفوعی وبیمارستانی، فلزات سنگین وسایر مواد شیمیایی می باشد به چاههای آب فلمن و تغذیه شبکه توزیع آب شهری اظهار نگرانی می کند، به اطلاع رسانی شفاف در خصوص آلودگی آبهای زیرزمینی شهر و استان اصفهان پرداخته است و این نشریه امکان آلودگی آبهای سطحی که فرایندهای مختلفی را در تصفیه خانه آب اصفهان طی میکند کمتر میداند.
در حال حاضر دو سوّم آب اصفهان از تصفیه خانه آب باباشیخعلی و یک سوم از چندین حلقه چاه آب و چاه های متفرقه وارد شبکه آب شرب میشود و با وجود تأکید معاونت بهداشتی استان اصفهان بر سلامت آب شرب، مشکلات آشکار لوله کشی آب آشامیدنی اصفهان و پرت 25 درصدی آب، فرسودگی و قدمت سیستم لوله کشی فاضلاب اصفهان، بهره برداری و پمپاژ مستقیم از چاههای آب سطح شهر و تأمین آب بیمارستانها، مراکز بهداشت شهرستان و ...(بطوریکه مخلوط شدن آب شهر و آب چاه در مخازن ذخیره آب اینگونه مراکز و زمان ماند طولانی، کلر باقیمانده را به صفر یا مقادیر بسیار پائین می رساند!)، نحوه تأمین آب مراکز آموزشی از جمله یک مرکز بزرگ آموزشی شهر اصفهان (در صورت عدم پاسخگویی حوزه ریاست دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به نامه شماره 1114/ ز س مورخ 6/8/85 ماهنامه پزشکی اجتماعی زندگی سالم، این نشریه ضمن درج نامه فوق به تفصیل در خصوص نحوۀ تأمین آب این مرکز بزرگ آموزشی اطلاع رسانی شفافی خواهد کرد) و تغذیه شبکه توزیع آب شهری از چاه های آب حاشیه زاینده رود، گمانی زنی ها پیرامون آلودگی آب شرب شهروندان را افزایش داده است. هرچند مجله زندگی سالم، آلودگی آب شرب اصفهان را حداقل به لحاظ اینکه بخش عمده فاضلاب درچه به زاینده رود می ریزد و چون چاههای تأمین کننده آب آشامیدنی اصفهان در مسیر این رودخانه واقع شده اند، اجتناب ناپذیر میداند.
6- خانم دکتر فاطمه واعظ جوادی، ریاست محترم سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به گزارشهای رسیده به آن سازمان در خصوص ورود پسابهای صنعتی، شهری و روستایی به زاینده رود ، بر وجود آلودگی در آبهای اصفهان تأکید میکند و مراکز بهداشت استان اصفهان به جای حل موضوع اینگونه ناجوانمردانه و نابخردانه برای بار دوّم ایشان را به عدم شفاف سازی و تخطئه افکار عمومی متهم مینماید!
در صورتی که اظهارات اتاق فکری و مرجع رسمی بهداشت محیط استان اصفهان (گروه بهداشت محیط دانشکده بهداشت اصفهان) در میزگرد علمی - فنی در خصوص سلامت آب شرب اصفهان و همچنین نحوۀ مدیریت منابع آب استان، بسیاری از واقعیتهایی که بارها معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بعنوان متولی اصلی و ناظر بر تأمین آب بهداشتی و سالم به بهانه دلسوزی مردم شریف وزحمتکش اصفهان و جلوگیری از تشویش اذهان عمومی، اخبار متفاوت و متناقضی در خصوص وجود آلودگی در آبهای اصفهان با رنگها، مقاصد و اغراض گوناگون و اکثر غیر علمی ویکسونگر منتشر میکرد و برخی نکات را به سلیقۀ خود بزرگ و دیگر موارد را کم رنگ و گاهی مخفی می ساخت تا شاید از این جو متشنج و وهم انگیز، عده ای به منافع گروهی و شماری دیگر به برتریهای اداری و تشکیلاتی دست یابند، آشکار ساخت که تبعات آن صحبتها، این افترانامه و همچنین توهین به سازمان محیط زیست و ریاست محترم آن، چیزی جز تشتت آراء، تشویش اذهان مردم و جرم مسلم قضائی نمیباشد!
7- استفاده از عنوان كارشناس آب، خود نمايانگر تخصصي عمل كردن مجله است.
آيا كارشناس آب كه تخصصيترين رشته در اظهار نظر آب ميباشد بايد در خصوص وضعيت آب اصفهان نظر دهد يا كارشناس مركز بهداشت استان كه خود سالهاست از رشته بهداشت محيط و امور اجرايي آن دور بوده و در شاخه مديريت كار ميكرده و به اعتراف خودش مطالب درسي را فراموش كرده است؟
آیا تنها وی ميتواند در خصوص شيمي آب اظهار نظر كند و كارشناسان مجرب و متخصص دانشكده بهداشت تهران و اصفهان قادر به اظهار نظر در مورد آب نميباشند! زهي تأسف از اين همه خودبزرگ بيني و بيانصافي و توهين به ديگران براي حفظ پست و مقام!!؟ (قيصريه را به آتش نكشيد).
8- بنابر اظهارات کارشناس محیط زیست و منبع آگاه در امور آب استان اصفهان در شماره یک مجله زندگی سالم، ورود فاضلاب خانگی، کارخانه های کوچک و زیرزمینی واقع شده در حاشیه زاینده رود و مراکز بهداشتی - درمانی به بالادست رودخانه زاینده رود، مسلم دانسته شده است.
حال سؤال این است که با تصفیه خانه موجود، آب قابل اعتماد است و میشود بعنوان آب شرب استفاده کرد یا خیر؟ بنظر میرسد مرکز بهداشت استان اصفهان دارای امکانات وسیع آزمایشگاهی است که اینگونه بطور صحیح، علمی و شفاف به چگونگی وضعیت بهداشت آبهای شرب استان میپردازد!!
9- كارشناس آب و هر كارشناس بهداشتي كه حداقل اطلاعات در مورد بهداشت آب را داشته باشد ميداند كه اصول ميكروبزدايي و كلرينه كردن آب بر اين منوال است كه آب آلوده چاههاي فلمن بدليل آلودگي رودخانه زايندهرود غيرقابل شرب است، ابتدا بايد بطور اصولي و علمي وارد منبع و پس از كلرينه شدن و سپري كردن زمان ماند وارد شبكه توزيع آب گردد؛ در صورتيكه آب چاههاي فلمن كماكان بدون ورود به منبع و طي زمان ماند صرفاً كلرينه ميگردد! در نتيجه، اين عمل خلاف اصول كلرينه كردن آب ميباشد.
کارشناس محیط زیست و منبع آگاه در امور آب استان اصفهان، آب چاه های فلمن را آلوده به میکروبهای بیماریزای مدفوعی، بیمارستانی، فلزات سنگین و سایر مواد شیمیایی میداند و با توجه به تغذیه شبکه توزیع شهری در مواقع کم آبی، وجود این قبیل آلودگی ها را نگران کننده میداند. این کارشناس متخصص در امور آب به استناد نتایج آزمایشاتی که بطور رسمی در سازمانهای متولی تأمین آب مردم و مراجع دانشگاهی انجام گردیده است و همچنین بررسیهای زیست محیطی خود از منطقه اصفهان، اینگونه صریح در مورد وضعیت بهداشتی آب چاه های فلمن( یا ساحلی زاینده رود) و منابع زیرزمینی تأمین آب شرب قضاوت نموده است.
وی بارها به خبرنگار زندگی سالم گفته است ورود لجام گسیخته فاضلاب خانگی و صنایع و سموم و کودهای کشاورزی، مهمترین منابع آلودگی رودخانه اصفهان هستند. همچنین استفاده از کودهای شیمیایی حاوی نیتریت و نیترات در مزارع اطراف زاینده رود و حتی در منطقه چاه های آب فلمن درچه و ... خود موجب تهدید آب آشامیدنی چاه های فلمن و چاه های موجود در سطح شهر و استان اصفهان بوسیله یون نیتریت و نیترات که از مواد شیمیایی خطرناک است و باعث ایجاد اختلالات تنفسی و خونی در کودکان و عامل ایجاد نوعی بیماری به نام سندرم چشم آبی کودکان است و در بزرگسالان نیز به محض ورود به بدن و ترکیب با آمین، ترکیب نایروس آمین بوجود آمده که مادهای فوقالعاده خطرناک و یکی از عوامل شیوع بالای سرطان در استان اصفهان است، میگردد.
این منبع آگاه در امور آب استان میگوید: افزایش آلودگی نیترات و نیتریت حاصل از فاضلاب در مناطق شهری قابل بررسی بوده و روند رو به رشد آن نگران کننده است. افزایش نگران کننده آلاینده نیترات و فلزات سنگین در فاضلابهای شهری و صنعتی بویژه در اصفهان علاوه بر آب و خاک در بخش شهری، مناطق خارج شهر از جمله آبهای زیرزمینی و رودخانه ها را نیز در معرض خطر قرار داده است.
10- مجله زندگی سالم در پاسخ به این اتهام، فرافکنی و عوام فریبی مرکز بهداشت استان مبنی بر مطرح نمودن غیر علمی و فنی شیوع بیماریهایی از قبیل ام.اس، نارساییهای کبدی و انواع سرطانها از سوی نگارنده گزارش تحلیل« وجود آلودگی در آبهای اصفهان» توجه خوانندگان گرامی و افکار عمومی را به اظهارات پزشکان و اساتید دانشگاه که در گفتگو با خبرنگار زندگی سالم بیان شده جلب مینماید:
* ام. اس در شهرهای صنعتی و در کنار کارخانه های آلوده کننده هوا و آب بسیار شایعتر است. این مسئله در بسیاری از کشورها صادق است. در اصفهان که آلوده ترین شهر صنعتی ایران است و از نظر غلظت مواد توکسیک و خطرناک در آب، خاک و هوا رتبه بالایی را در کشور دارد نیز به همین منوا ل است و بیماری در شهر هایی که در حاشیه زاینده رود و مجاور کارخانجات آلوده کننده می باشند، شیوع بیشتری دارد. به نظر میرسد این آلودگیهای صنعتی و مواد سمی موجود در آب و هوا در طی سالهای اخیر منجر به بروز تغییرات ژنتیکی متعددی گردیده اند و با تأثیر مستقیم بر روی سیستم ایمنی و تغییر عملکرد سلولهای ایمنی به تدریج زمینه را برای بروز ام. اس در یک فرد آماده نموده اند. آلودگیهای صنعتی در یک جامعه فاجعه ای عظیم است چرا که همه افراد از کوچک و بزرگ در معرض مستقیم این مواد صنعتی هستند و نقش آسیب رساننده آنها به بافتهای بدن خصوصاً سیستم عصبی و نیز تغییرات ژنتیکی کاملاً اثبات شده است. این تغییرات ژنتیکی ممکن است در سالهای بعد و نسلهای آینده نیز خطرزا باشند. بنابراین باید تمامی افراد جامعه خصوصاً مسئولین ذی ربط در کاهش این آلودگیها کوشا باشند. (متن مصاحبه با دکتر مسعود اعتمادی فر، متخصص مغز و اعصاب و رئیس انجمن ام.اس اصفهان- مجله زندگی سالم، شماره 1، مرداد- شهریور 1385).
* در مورد بیماریهای ناشی از آب پیشنهاد میکنم به مراکز درمانی مثل بیمارستان امید، پزشکان متخصص سرطان و ... مراجعه کنید. آنچه مسلم است و بر اساس شنیده ها، درصد بیماریهای سرطان در استان اصفهان که اکثر مردم از این آب زاینده رود استفاده می کنند، نسبت به استانهای دیگر بالاتر است و این ریشه در آلودگی محیط دارد (سخنان دکتر عبدالرحیم پرورش، مدیر گروه بهداشت محیط دانشکده بهداشت اصفهان در نشست مطبوعاتی در خصوص صحت و سقم وجود آلودگی در آب آشامیدنی شهروندان- مجله زندگی سالم، شماره 3، آبان ماه 1385).
مرکز بهداشت استان اصفهان بر اساس کدام واقعیتهای علمی، دستاوردهای چندین ساله پزشکان مجرب ایرانی و دنیا در خصوص ارتباط شیوع بیماریهایی از قبیل ام.اس، نارسائیهای کبدی، انواع سرطانها و ... با آلودگیهای زیست محیطی را نفی مینماید؟
آیا اینگونه اظهار نظرها موجب بی اعتباری آن معاونت و ایجاد بدبینی در نظر عموم و پزشکان مجرب نمی گردد؟!
11- جامعه فرهنگی اینگونه غیرعلمی، غیرکارشناسانه، غیرفنی و ناآگاهانه به مهمترین مسائل تخصصی، علمی جامعه پرداخته و اینگونه جو متشنج و وهم انگیز در نظر عموم ایجاد مینماید ولی کارشناس مرکز بهداشت استان؛ علمی، کارشناسانه، فنی و آگاهانه به مهمترین مسائل تخصصی - علمی جامعه پرداخته که اوّلاً جلوی مغشوش کردن افکار عمومی را که توسط این مجله ایجاد شده است بگیرد و ثانیاً اطلاع رسانی شفاف انجام داده باشد!! و بر اساس واقعیات علمی و فنی به ارزیابی مشکلات جامعه میپردازد وخود را مسئول پاسخگویی به سؤالات گوناگون مطروحه از جانب مردم میداند و در شرایطی سلامت آب اصفهان را تأیید میکند که ناگهان در روز چهارشنبه 24 مهرماه ( مصادف با 22 ماه مبارک رمضان) بیماری شیگلوزیس در اثر آبیاری سبزیجات با یک منبع آبی آلوده در شهرستانهای نائین و اردستان، شایع و رقمی بیش از 2000 نفر از همان مردم شریف و زحمتکش که مجله زندگی سالم قصد سوء استفاده از آنها را داشته است!! در پی علائم اسهال، استفراغ و تب به مراکزبهداشتی درمانی مراجعه و عده ای سرپایی و تعدادی نیز بعلت ایجاد ابعاد وسیع فاجعه، بستری میگردند.
معاونت بهداشت استان اصفهان در شرایطی که نگارنده گزارش تحلیل «وجود آلودگی در آبهای اصفهان» در شماره یک مجله زندگی سالم نسبت به آلودگی آب استان اصفهان و آبیاری مزارع بویژه سبزیجات و میوه های زمینی با فاضلاب شهری و صنعتی یا منابع آب آلوده هشدار میدهد و با ذکر این سؤال که: وزارت بهداشت و درمان و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پاسخ دهند که آیا محصولات کشاورزی آلوده به نفت و آب فاضلاب بسیار خطرناک صنایع و کارخانجات اصفهان از نظر آلودگیهای سمی، فلزات سنگین و میکروبی آزمایش میشود و یا بدون هیچگونه آزمایش وارد میادین تره بار میشود؟! به جای قبول واقعیتها و حل معضل آب شهر و استان اصفهان، صورت مسئله را پاک نموده و به روشهای گوناگون به مقابله و تهدید با این جریده نوپا پرداخته و ممنوعیت ورود خبرنگار این مجله را به آن معاونت صادر کردند و مانع گردش آزاد اطلاعات در جامعه گردیدند که این خود نقض آشکار تعهد سازمانی آن معاونت (معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان) بوده و از سوی ماهنامه پزشکی اجتماعی زندگی سالم بعنوان یکی از مسببان فاجعه در شهرستانهای اردستان و نائین به مردم معرفی میگردد و به حضور مردم شریف و زحمتکش ایران و خصوصاً استان اصفهان و وزارت بهداشت و درمان و شخص وزیر محترم، آقای دکتر باقری لنکرانی اعلام میدارد:
هرچند سالهاست کارشناسان نسبت به آلودگی صیفی جات شمال و جنوب شرقی اصفهان و شهرستانهای نطنز، اردستان، نائین و ... هشدار میدهند امّا نه تنها تا امروز چاره ای برای این ماجرا اندیشیده نشده، بلکه در این شهر، شرکت آب و فاضلاب با فروش پساب تصفیه خانه های فاضلاب اصفهان به کشاورزان منطقه، احتمال ابتلای شهروندان به بیماریهای اسهالی - روده ای را پررنگ تر میکند و هر لحظه امکان تکرار فاجعه بهداشتی شهرستانهای نائین و اردستان در شهر اصفهان و با ابعاد وسیع تر وجود دارد و در طی روند آبیاری با آبهای آلوده، برخی از آلاینده ها نظیر فلزات سنگین، جذب سبزیجات و غلات آبیاری شده با فاضلاب شهری و صنعتی میشود که برای سلامتی افراد مضر است و بیماریهایی مثل وبا، شیگلوز و انگل آسکاریس بعنوان عوارض ناشی از مصرف سبزیجات آبیاری شده با فاضلاب محسوب شده و افزایش فلزات سنگین از عوارض طولانی مدت مصرف سبزیجات آبیاری شده با فاضلاب شهری و صنعتی است که تا کنون اقدام مؤثری از سوی مدیریت شهری اصفهان (دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، شرکت آب و فاضلاب، اداره کل حفاظت محیط زیست، شورای شهر و استانداری) برای کنترل آن صورت نگرفته است.
12- معاونت بهداشتی استان اصفهان مدعی است به منظور حفظ سلامت بهداشتی مردم، کیفیت آب آشامیدنی را از نقطه آبگیر تا مصرف تحت نظارت مستمر قرارمی دهد؛ سوال اين است اين كدام نظارتي است كه ورود انبوه فاضلاب انساني و خانگي از سد زايندهرود تا نقطه آبگير را نميبيند!! در شرايطي كه بدون آزمايش و بدون داشتن تخصص، ورود فاضلاب خانگي و انساني در جهت بالادست تصفيه خانه كاملاً روشن است بطوریکه آلوده نمودن آبهای جاری زاینده رود روز به روز ابعاد جدیدی به خود میگیرد؟ در این راستا مراکز بهداشت استان اصفهان و شهرستانها کلیه منابع تأمین آب اعم از خروجی تصفیه خانه آب اصفهان، مسیر انتقال آب به شهر اصفهان، چاههای فلمن و کلیه شبکههای توزیع آب آشامیدنی را بطور مداوم تحت کنترل بهداشتی (کلرسنجی، نمونه برداری میکروبی و شیمیایی) قرار میدهد!
آیا این کنترل بهداشتی شامل منابع آب مراکز آموزشی از جمله این مرکز بزرگ آموزش شهر اصفهان و شبکههای توزیع آب شرب و آب غیرشرب آن، آب بیمارستانها، آب مصرفی در شهرکهای صنعتی استان اصفهان، مسیرهای بین راهی شهرستانهای اصفهان (بعنوان مثال جاده اصفهان - شهرضا)، آب مصرفی کارخانه های یخسازی بیرون شهر و بعضاً مخفی و غیرمجاز، مراکز بهداشت شهرستان اصفهان که خود متولی و ناظر سلامت آب می باشند، شهرستانها و روستاهای حاشیه زاینده رود (بعنوان مثال: چاههای تأمین آب شهرستان لنجان [پل ورنامخواست]، آب نیل، باغ کومه و شهرک آزادگان) و سایر بخشها گردیده است؟
13- معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان نتایج حاصل از انجام آزمایشات باکتریولوژیک، شیمیایی و کلرسنجی های بعمل آمده را حاکی از سلامت آب آشامیدنی استان اصفهان میداند.
مجله زندگی سالم در پاسخ به این ادعا توجه خوانندگان گرامی و افکار عمومی را به بخشی از اظهارات اساتید گروه بهداشت محیط دانشکده بهداشت اصفهان (مرجع رسمی بهداشت محیط استان اصفهان) که در میزگرد علمی - فنی و در گفتگو با خبرنگار زندگی سالم بیان شده جلب مینماید:
مطابق با استاندارد ملی آب ایران و مورد تأیید وزارت نیرو، وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی، شرکت مهندسی آب و فاضلاب کل کشور و اداره استاندارد و تحقیقات صنعتی؛ 6 آزمایش فیزیکی، 41 آزمایش شیمیایی آلی سمی، 10 آزمایش مواد معدنی سمی، 16 ترکیبی که تحت عنوان ترکیبات مطلوب در آب شناخته میشود، کلر آزاد، کلر ترکیبی و رادیواکتیویته، جمعاً شامل 76 آزمایش بایستی برای تعیین سلامت آب آشامیدنی انجام بگیرد و عمده بررسیهایی که بایستی انجام گیرد روی آن 41 آزمایشی است که در ارتباط با مواد شیمیایی آلی و سمی در آب توصیه به اندازهگیری آنها شده است. سلامت آب را در صورتی میتوانیم تأیید کنیم که همه این آزمایشات را بنا به توصیه استاندارد ملی ایران داشته باشیم و انجام بدهیم، آن هم به آن دقت و حساسیتی که برای آب آشامیدنی لازم است. (دکتر محمدرضا شاه منصوری- مجله زندگی سالم، شماره 3، آبان ماه 1385).
آب زاینده رود برای شرب، مصارف صنعتی و کشاورزی استفاده میشود و بایستی اهمیت خاصی از نظر کیفیت به آن داده شود. متأسفانه آزمایشهای کامل تعیین کیفیت آب انجام نمیشود تا با استانداردهای اولیه و ثانویه مقایسه شود، مثلاً ترکیبات آلی کمیاب، برخی از فلزات سمی کمیاب و همچنین برخی از آزمایشات میکروبی که در جدول استانداردهای اولیه و ثانویه آب آشامیدنی به آن اشاره شده است اندازهگیری و مقایسه نمیشود. لذا عدم اندازهگیری آلاینده ها دلیل بر عدم وجود آلودگی نیست. (دکتر حسین پورمقدس- مجله زندگی سالم، شماره 3، آبان ماه 1385).
هیچ کس نمیتواند ادعا کند که شما یک منبع آبی آلوده داشته باشید و به فاصله (هرچقدر) آن چاهی حفر کنید و آب آلوده از طریق لایه های زیرزمینی به این منبع برداشت، نشت نکند.
شما از این منبع آلوده، آب برداشت میکنید و بدون اینکه آزمایشات لازم روی آن انجام شود گفته می شود، آب آلوده نیست. اصلاً ما باید بنا را بر این بگذاریم که آب آلوده است مگر اینکه خلافش ثابت شود (دکتر عبدالرحیم پرورش- مجله زندگی سالم، شماره 3، آبان ماه 1385).
اکنون معاونت بهداشتی استان اصفهان پاسخ دهد به استناد کدام واقعیتهای علمی، آزمایشات، نتایج، بررسیهای زیست محیطی و فرایندهای تصفیه در مورد وضعیت بهداشتی آب چاههای فلمن و منابع زیرزمینی تأمین آب شرب قضاوت مینماید؟!
کارشناس بهداشت محیط استان که خود اینگونه غیرعلمی، غیرکارشناسانه، غیرفنی و ناآگاهانه به مهمترین مسائل تخصصی - علمی در خصوص سلامت آب آشامیدنی چاه های فلمن و آب شرب استان اصفهان پرداخته، چگونه خود را مسئول پاسخگویی به سؤالات گوناگون مطروحه از جانب مردم میداند؟!
مجله زندگی سالم امیدوار است نتایج کلیه آزمایشات از مکانهای یادشده در بند 12 توضیحات مجله به اتهامات مطرح شده از سوی مرکز بهداشت استان اصفهان و همچنین نتایج حاصل از کلیه آزمایشات باکتریولوژیک، شیمیایی و کلرسنجیهای به عمل آمده (شامل 76 آزمایش بر اساس سند استاندارد ملی ایران و از جمله: مواد آلی و معدنی سمی و کمیاب، یون نیترات، یون برومات، تری هالومتانها، سموم جلبکی، ژیاردیا، لژیونلا، کریپتوسپیریدیوم و ...) که مرجع رسمی و اتاق فکری بهداشت محیط استان اصفهان در خصوص تأیید سلامت آب آشامیدنی به آن اشاره کرده است، ظرف مدت یک هفته از درج افترانامه آن معاونت و پاسخ مجله زندگی سالم به آن افترانامه در اختیار دایره حقوقی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، معاونت سیاسی و امنیتی استانداری، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان و دادستان قضائی استان اصفهان، مطبوعات و افکار عمومی قرار گیرد!! در غیر اینصورت آن صحبتها در ویژه نامه اصفهان روزنامه جام جم (دوشنبه 13/6/85) و سایر رسانه ها و این افترانامه به مجله زندگی سالم و همچنین توهین آشکار به خانم دکتر فاطمه واعظ جوادی، ریاست محترم سازمان حفاظت محیط زیست کشور، مصداق بارز تشتت آراء، تشویش اذهان و سوء استفاده از مردم شریف و زحمتکش اصفهان و همچنین نشر اکاذیب است که لازم است در یک دادگاه صالحه به آن رسیدگی گردد.
و در پایان:
تکذیب مکرر اتفاقات تنها نتیجه اش بی اعتمادی مردم به تکذیب های واقعی است. اطلاع رسانی صحیح باعث ایجاد جو ترس در جامعه نمیشود. بلکه جلوگیری از نشت اطلاعات و تکذیب های کورکورانه ممکن است در کوتاه مدت خیال عده ای را راحت کند امّا در بلندمدت فاجعه های جبران ناپذیری را به دنبال دارد. پس دلیلی نمی بینیم به بهانه جلوگیری از ترس و تشویش اذهان عمومی اینگونه اطلاعات را از آنها پنهان کنیم.
باور کنید همراهی با رسانه ها و کنار گذاشتن تکذیبهای بی مورد راه را برای «زندگی سالم» باز میکند. اینطور نیست؟!
